जगण्याचे क्षण चार, जगायचे ते राहून गेले !

रम्य सकाळी सारे अलगद किलबिलताना,
अगम्य ऐशी साखरस्वप्ने रंगवताना,
पहाट-परडी प्रसन्नतेच्या प्राजक्ताने,
कुपीत अत्तर भरावयाचे राहून गेले... !

एकांताच्या कुण्या किनारी विसावताना,
अखंड लाटा कवेत घेऊन स्थिरावताना,
आठवणींचे असे पसरले शंख-शिंपले,
बरेच वेचून साठवायचे राहून गेले... !

जगण्याचे क्षण चार, जगायचे ते राहून गेले !
बघण्याचे पण फार, बघायचे ते राहून गेले !!

- रोहित ऊर्फ दुष्यंत